ข่าวดีและขอยินดีด้วยครับ

ข่าวดีและขอยินดีด้วยครับ เมื่อช่วงบ่าย แฟนพาเพื่อนสามคนไปเที่ยวเมืองดานังภาคกลางที่เวียดนามได้รับการต้อนรับอย่างดี จากเพื่อนร่วมงานเก่าเวียดนามที่ตรวจพบเป็นมะเร็งระยะเริ่มต้น พย. 2553 ตอนนนี้ก็ 15 ปีแล้วครับ ตอนนี้เธอแข็งแรงขึ้น พาพวกๆแฟนผมไปเที่ยวได้สบายๆ เป็นปาฎิหารย์ศรัทธาที่เธอมีต่อพระเจ้าในความเชื่อของเธอ มาต่อที่บทสนทนาที่ 2 ยาวไปเลย ส่วนบทสนทนาก็ตามลิงค์ ฝึกฟัง Bài 2: Chào hỏi và xưng hô (ทักทายและชื่อ) ไฟล์คู่มือคงหาเวลาลงทีหลัง

บทที่ เก้า(Bài số 9) : การซื้อของ และเช่าบ้าน

บทเรียนที่ 9- บทสนทนา
Bài Chín Đối thoại - บ่าย  จิ๊น  โด๋ย ถว่าย

บทนำ:

บทเรียนนี้จะแสดงวิธีการเลือกสถานที่เช่า พร้อมคำศัพท์ใหม่เพื่ออธิบายบ้าน อพาร์ตเมนต์

หรือสิ่งของที่จะซื้อหรือเช่า คุณจะมีโอกาสนำรูปแบบจากบทเรียนก่อนหน้ามาใช้ในการทำธุรกรรมของคุณ

นอกจากนี้ยังแนะนำรูปแบบเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย:

• รูปแบบใหม่ในการตั้งคำถาม: "แอคชั่น + เดือก คง?" (action + được không?)
• รูปแบบใหม่ในการตอบ: "แอคชั่น + เดือก" (action + được)
• รูปแบบใหม่ในการขอความคิดเห็น: Anh thấy + person/object/action + thế nào?

"อัญ ถาย + บุคคล/สิ่งของ/การกระทำ + เท้ หน่าว?"

ส่วนที่ 1

ภูมาจากเวียดนาม เขาอาศัยอยู่ที่เพิร์ธมาสองปีแล้ว.

Chris:	Anh thấy Perth thế nào?	อัญ ถาย เปิร์ท เท้ หน่าว?	คุณคิดว่าเมืองเพิร์ธเป็นอย่างไร?
Phú:	Perth đẹp và yên tĩnh lắm.	เปิร์ท แด็บ หว่า เย็น ติ๋ง ล้ำ.	เพิร์ธสวยและเงียบสงบมาก.
Chris:	Anh có nhà ở Perth không?	อัญ ก๋อ หญ่า เอ่อ เปิร์ท คง?	คุณมีบ้านที่เพิร์ธไหม?
Phú:	Có.	ก๋อ.	มี.
Chris:	Nhà anh như thế nào?	หญ่า อัญ นือ เท้ หน่าว?	บ้านของคุณเป็นอย่างไร?
Phú:	Nhà tôi không lớn lắm. Dưới nhà có một phòng khách, một phòng tắm, một phòng giặt, một phòng bếp. Trên gác có hai phòng ngủ.	หญ่า โตย คง เลิ้น ล้ำ. เซือย หญ่า ก๋อ หมต ฟ่อง ค้าก, หมต ฟ่อง ตั้ม, หมต ฟ่อง ยัด, หมต ฟ่อง เบ็ป. เจน ก้าก ก๋อ ฮาย ฟ่อง หงู.	บ้านของผมไม่ใหญ่มาก ชั้นล่างมีห้องนั่งเล่นหนึ่งห้อง, ห้องน้ำหนึ่งห้อง, ห้องซักรีดหนึ่งห้อง, ห้องครัวหนึ่งห้อง. ชั้นบนมีห้องนอนสองห้อง.
Phú:	Trước nhà có một chỗ để xe. Sau nhà có một cái vườn nhỏ và xung quanh nhà có nhiều cây.	เจือก หญ่า ก๋อ หมต โจ๋ แด่ แซ. เซา หญ่า ก๋อ หมต ก๋าย เหวือน หย๋อ หว่า ซุง กวาน หญ่า ก๋อ เหยิ่ว เกย.	หน้าบ้านมีที่จอดรถหนึ่งที่. หลังบ้านมีสวนเล็กๆ และรอบๆ บ้านมีต้นไม้เยอะ.

 คำศัพท์(Từ vựng)

บทที่ แปด(Bài số 8) : การเดินทาง

บทที่ 8 - บทสนทนา

Bài tám  - Đối thoại
(บ่าย ต๊าม - โด๋ย ถว่าย) 
บทเรียนที่ 8 - บทสนทนา

บทนำ:

คำศัพท์ใหม่สำหรับการเดินทางและทิศทาง

-รูปแบบ "bằng gì?(บัง หยี?) ด้วยอะไร?"

-รูปแบบใหม่: "phải (ฝาย) ต้อง + กริยา" และ "để (เด๋) เพื่อ + กริยา"  

การใช้คำถามสองชั้น (คำถามซ้อนคำถาม)

"... có biết(ก๊อ เบี้ยด) รู้ไหมว่า + คำถามสมบูรณ์ + không?(คง?) หรือเปล่า?" 

การใช้คำถามใหม่แบบไม่เป็นทางการ:
      "การกระทำ + hả?(ห๋า?) เหรอ?", "การกระทำ + à?(อ่า?) เหรอ?", "การกระทำ +  à?(อ่า?) เหรอ?"

คำตอบแบบไม่เป็นทางการ:

"dạ vâng(ย่า เวิง) ค่ะ/ครับ", "vâng ạ(เวิง อ่า) ค่ะ/ครับ", "ừ(อื่อ) อืม"

การใช้: "nên(เน็น) ควร" และ"tại (ต่าย) เพราะ"เป็นคำสันธาน

ส่วน A: รูปแบบ

Phần A: Câu mẫu (เผิ่น อา: เกา เหม่า) - รูปแบบ
ส่วน A: ประโยคตัวอย่าง

บทสนทนา A1 Đối thoại A1(โด๋ย ถว่าย อา-โมต - ไดอะล็อก อา-วัน)

บทนำ: Anh Vũ và chị Uyên đang học ở một trường đại học ở Texas.

(บทนำ: แอง หวู หว่า จิ๋ อูยเอ็น ดาง หอก เอ๋อ โมต เจื่อง ด่าย หอก เอ๋อ เท็กซัส.)
บทนำ: คุณวูและคุณอูเยนกำลังเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในเท็กซัส

ส่วนที่ หนึ่ง

Vũ	Chị có muốn đi thư viện với tôi không? จิ ก๊อ โม้ง ดี ถือ เวียง เว้ย โตย คอม คุณต้องการไปห้องสมุดกับผมหรือเปล่า?
Uyên	Không, tôi phải đi bưu điện bây giờ. คอม, โตย ฝาย ดี บุย เดี่ยน ไบ เหย่อ ไม่หรอก ตอนนี้ผมอยากไปที่ทำการไปรษณีย์
Vũ	Chị đi bưu điện (để) làm gì? จิ ดี บุย เดี่ยน (เด๋) หล่าม หยี่? คุณไปที่ทำการเพื่อทำอะไร?
Uyên	Tôi muốn đi mua một ít tem và phong bì. Thế anh đi thư viện hả. โตย โม้ง ดี มัว หมด อิ๊ด เต็ม หว่า ฟอง บิ. แท้ อัน ดี ถือ เวียน หา. ผมต้องการไปซื้อแสตมป์และซองจดหมายนิดหน่อย แล้วคุณจะไปห้องสมุดจริงรึ?
Vũ	Vâng. Tôi đi (để) đọc báo. Ở nhà không có báo tiếng Việt nên tôi phải đi thư viện (để) đọc. เวิง. โตย ดี (เด๋) ดอบ บ๊าว. เอ๋อ หย่า คอม ก้อ บ๊าว ติ้ง เหวียด เน็น โตย ฝาย ดี ถู เวียน (เด๋) ดอบ ใช่แล้ว ผมไปอ่านหนังสือพิมพ์ อยู่ที่บ้านไม่มีหนังสือพิมพ์ภาษาเวียดนาม ดังนั้นผมจึงไปห้องสมุดเพื่ออ่านมัน

 

คำศัพท์ (Từ vựng)

เปิดช่องทางการศีกษาใหม่ๆ

    สวัสดีชาวโลกหลังจากที่ไม่ได้ติดต่อโลกมานาน จนLink ข้อมูลเดิมๆใช้ไม้ได้ เสียไปหลายจุด ต้องจัดระเบียบ ฝึกใช้AI มาช่วยในการดูข้อมูล ยอมรับว่าดีมากๆ ขอแนะนำ ช่องภาษาเวียดนามที่เริ่มลง Youtube ลองไปติดตามกันดูนะครับ  ส่วนลิงค์ฝึกฟังก็ยังพอได้นะครับยังเป็นต้นฉบับภาษาอังกฤษเวียดนามฟังไม่ยากตรงรายการ  Bài 1: Phát âm(การออกเสียง)

ส่วนเอกสารประกอบคำบรรยายภาษาไทยจะตามมานะครับ ที่ร้านกาแฟค่อยไปดูนะครับ@ ร้านกาแฟ

บทที่ เจ็ด(Bài số 7) : กิจกรรมครอบครัว และที่โรงเรียน

ส่วนที่ หนึ่ง

Myoko:	Anh có từ điển không?
	แอง ก๊อ ตื่อ เดี๋ยน คอม?
	พี่ มี พจนานุกรม รึเปล่า?
Jim:	Có.
	ก๊อ
	มี
Myoko:	Anh có mấy quyển (từ điển)?
	แอง ก๊อ มั๊ย เกวี๋ยน(ตื่อ เดี๋ยน)
	พี่ มี กี่เล่ม?
Jim:	Tôi có hai quyển (từ điển), một lớn và một quyển nhỏ.
	โตย ก๊อ ฮาย เกวี๋ยน(ตื่อ เดี๋ยน) หมด เลิ้น หว่า หมด เกวี๋ยน หย๋อ
	ผม มี สองเล่ม,อีกเล่มใหญ่ และเล่มหนึ่งเล็ก

คำศัพท์ (Từ vựng)

ข่าวร้าย

เย็นวันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 ที่ทำงานกำลังเริ่มทำการย้ายวัสดุเพื่อจะไปทำสำนักงานก่อสร้างโครงการวางท่อก๊าซรังสิตเชียงรากน้อย ติดไพน์เฮิร์ทกอล์ฟ ม.กรุงเทพ มีเวลาจึงนั่งส่งอีเมล์ไปหาคุณDoan Thi thu Thuy เพื่อนสนิทที่

บทที่ หก(Bài số 6): กิจกรรมประจำวัน ตอนที่หนึ่ง

บทที่ หก(Bài số 6) : กิจกรรมประจำวัน ตอนที่หนึ่ง

ส่วนที่ หนึ่ง

Văn:	Chị nói tiếng Việt giỏi lắm. Chị học ở đâu vậy?
	จิ น้อย ติ้ง เหวียด หยอย ล้ำ.จิ ฮอบ เอ๋อ เดา หว่าย?
ฟวัง	คุณพูดภาษาเวียตนาม เก่งจัง.คุณไปเรียนมาจากไหน?
Pam:	Tôi đang học ở Đại học này.
	โตย แดง ฮอบ เอ๋อ ฮอบ หน่าย.
	ฉัน ไปเรียนจากวิทยาลัย ที่นี่
Văn:	Học tiếng Việt (có) khó không?
	ฮอบ ติ้ง เหวียด(ก๊อ)ค้อ คอม?
	เรียนภาษาเวียตนามยากไหม?
Pam:	Dạ, cũng hơi khó.
	ย่ะ,กุ๋ง เฮย ค้อ
	ค่ะ,ไม่ค่อยยากเท่าไหร่.

คำศัพท์ (Từ vựng)

บทที่ ห้า(Bài số 5) : ท่องเที่ยว

ส่วนที่ หนึ่ง

Lan:		Chào anh John. Hôm nay anh có khỏe không?
		จ่าว อัน จอน,โฮม นาย อัน ก๊อ แคว๋ คอม?
		สวัสดี คุณจอห์น.วันนี้คุณสบายดีไหม?
John:		Dạ, cám ơn, tôi khỏe lắm. Còn chị, thế nào?
		ยา ,ก้ำ เอิง,โตย แคว๋ ล้ำ.ก่อน จิ แท้ หน่าว
		ครับ,ขอบคุณ สบายดี.
Lan:		Dạ, cám ơn, tôi cũng khỏe. À, chị Betty thế nào anh?
		ยา,ก้ำ เอง,โตย กุ๋ง แคว๋.อ่า,จิ เบ็ต ตี แท้หน่าว อัน?
		ค่ะ,ขอบคุณ,ฉัน ก็ สบายดีเช่นกัน.คุณ เบ๊ตตี้ เป็นไงบ้าง?
John:		Tuần trước chị Betty bị ốm, nhưng bây giờ chị ấy khỏe rồi.
		ต่วน จึ๊ก จิ เบ็ต ตี บิ โอ๊ม ,ยึง ไบ เหย่อ จิ อ๊าย แคว๋ หร่อย
		เมื่อสัปดาห์ก่อนคุณเบ๊ตตี้ ไม่สบาย,แต่ตอนนี้เธอหายป่วยแล้ว

คำศัพท์ (Từ vựng)

บทที่ สี่(Bài số 4) : วัน และวันที่(ngày và ngày tháng=หง่าย หว่า หง่าย แท้ง)

ส่วนที่ หนึ่ง

Nam:		Hôm nay là thứ mấy?
นำ		โฮม ไน หล่า ถื้อ ไม๊?
		วันนี้วันอะไร?
Paula:		Hôm qua là thứ tư, vậy hôm nay là thứ năm.
		โฮม กวา หล่า ถื๊อ ตือ,ฟว่าย โฮม ไน หล่า ถื้อ นำ.
		เมื่อ วานนี้ วันพุธ,ดัวนั้น วันนี้เป็นพฤหัส.
Nam:		Hôm qua là ngày mấy?
		โฮม กวา หล่า หง่าย ไม๊?
		เมื่อวาน วันที่เท่าไหร่?
Paula:		Hôm qua là (ngày) mồng mười, vậy hôm nay là (ngày) mười một.
		โฮม กวา หล่า หง่าย หม่อม เหม่ย,ฟว่าย โฮมไน หล่า หง่าย เหม่ย หมด
		เมื่อวาน เป็น วันที่ สิบ,ดังนั้น วันนี้ เป็นวันที่ สิบเอ็ด.

คำศัพท์ (Từ vựng)

บทที่ สาม(Bài số 3): อาชีพ และวิชาเรียน(Làm và họp=หล่าม หว่า ฮอบ)

ส่วนที่ หนึ่ง

Chị Lan:	Anh đi đâu đó?
จิ แล็น	อัน ดี เดา ด้อ
	พี่ ไปที่ ไหน?
Anh Henry :	Tôi đi Bộ Tài chính
	โตย ดี บ่อ ต่าย จิ๊น
	ผมไป สถาบันการเงิน
Chị Lan:	Anh làm ở đó à?
	อัน หล่าม เอ๋อ ด้อ อ่า?
	พี่ ทำงาน อยู่ ที่นั่นหรือ?
Anh Henry :	Dạ vâng. Còn các chị đi đâu đấy?
	ย่ะ ฟว่าง.ก่อน คัก จิ ดี เดา ได?
	ใช่ ครับ แล้ว พวกคุณนั้นล่ะ ไปไหนกัน?
Lan & Vân:	Chúng tôi đi học
	จุ๊ง โตย ดี ฮอบ
	พวกเขา ไปเรียน

คำศัพท์ (Từ vựng)

บทที่ สอง(Bài số 2): การบอกเวลา และการนับตัวเลข(Thời gian và Số=เถ่ย ซาน หว่า โส)

ส่วนที่ หนึ่ง

Dung:	Mấy giờ rồi, anh?
หยุ๋ม	มั๊ย เหย่อ หร่อย,อัน?
	กี่โมงแล้วพี่(ชาย)?
Phong:	Ba giờ rồi.
ฟวอง	บา เหย่อ หร่อย
	สามโมงแล้ว

คำศัพท์ (Từ vựng)

บทที่ หนึ่ง(Bài số 1) : คำทักทาย(Chào hỏi=จ่าว หอย)

1.คำทักทายทั่วไป ส่วนที่ หนึ่ง

Ông Ba:(อ่อม บา)

Chào bà. Xin lỗi bà, tên bà là gì?
		จ่าว บ่า.ซินโหล่ย_อ๊ะ บ่า,เติน บ่า หล่า หยี่?
		สวัสดีครับคุณ(ผู้หญิง). ขอโทษครับคุณ(ผู้หญิง),คุณ(ผู้หญิง)ชื่ออะไร?
Bà Hà:(บ่า ห่า)		Dạ tên tôi là Hà. Còn ông, tên ông là gì?
		ย่ะ เตินโตย หล่า ห่า.ก่อง อ่อม,เติน อ่อม หล่า หยี่?
		ค่ะ ฉันชื่อว่า ห่า.แล้วคุณ(ผู้ชาย)ล่ะ,คุณชื่ออะไร?
Ông Ba:		Tên tôi là Ba.
		เติน โตย หล่า บา
		ผม ชื่อ บา

คำศัพท์ (Từ vựng)

หัดพิมพ์ตัวอักษรภาษาเวียตนามมือใหม่

บางท่านที่ได้เข้ามาที่เว็บ อาจจะงงว่าทำไมตัวอักษร แสดงผลเพี้ยนไป ที่เรียกว่าภาษาต่างดาวอ่านไม่ได้ ปกติเว็บในเมืองไทยใช้ระบบเข้ารหัสภาษาตามมาตรฐานระบบอินเตอร์เน็ต อย่างบ้านเราก็Encodingภาษาตามระบบ TIS-620 หรือ window-874 แต่ระบบภาษาของเวียตนามจะตามcode UTF-8 บางท่านอาจต้องไปดาว์นโหลดระบบอักษร UNICODE VIETNAM มาเพิ่มหากต้องการเน้นแสดงผลภาษาอย่างอื่น ในเบื้องต้นอันดับแรกคงต้องที่Menuซ้ายบนของInternet Exploer ว่าFile/Edit/View/Favorite/Tools/Help เลือกView>Encoding>Unicode(UTF-8) เพื่อที่จะแสดงผลให้ถูกต้อง ส่วนในการที่เราจะพิมพ์ภาษาเวียตนามนั้นจะต้องมีโปรแกรมช่วยในการคีย์ อย่างจะพิมพ์งานหรือChat ซึ่งคนเวียตนามนิยมใช้

ตระกูลเล(Lê)

มีเพื่อนสมาชิกท่านหนึ่งแซ่เล อยากทราบที่มาของแซ่ตระกูลเล อันที่จริงแล้วผมมีLinkเพื่อนบ้านวิกิพีเดีย(http://th.wikipedia.org/wiki/ประเทศเวียดนาม) เป็นประวัติที่มาของต้นตระกูล และประวัติศาสตร์ของเวียตนาม ลองไปอ่านดูเพิ่มเติมเองนะครับ ผมจำได้ว่าตอนที่อยู่โฮจิมินห์ซิตี้เคยเห็นถนนเส้นหนึ่งชื่อเล เหล่ย ในเขตหนึ่ง เป็นถนนเส้นใหญ่จากตลาดBen Thanh ไปสุดที่โอเปร่าเฮ้าส์ สองข้างทางเป็นบริเวณซื้อของที่ระลึก โรงแรมRex หอประชุมประชาชนของพรรคคอมมิวนิสต์ ชื่อถนน อนุสาวรีย์วีรบุรุษในเมืองโฮจิมินห์ ล้วนแต่มีความสัมพันธ์กับเรื่องราวในประวัติศาสตร์ ซึ่งไว้จะเล่าคราวหน้าต่อนะครับ มาเข้าเรื่องดีกว่า โดยจะว่าไปยุคของตระกูลเล เกิดขึ้นในสองช่วงเวลาคือช่วงปลายยุคราชวงศ์เก่า ราชวงศ์เตี่ยนเลหรือเลยุคแรก พ.ศ. 1524-1552 และช่วงกลางราชวงศ์ยุคใหม่หรือราชวงศ์เลยุคหลัง พ.ศ. 1971-2331 ยุคแรกของเลคงเป็นช่วงสั้น ไม่โดดเด่นนัก สู้เลยุคหลังไม่ได้ บุคคลทีทำให้ตระกูลเลยิ่งใหญ่ที่สุด เป็นจักรพรรดิ์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์เลยุคหลัง วีรบุรุษในตำนานประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงที่สุด ตำนานทะเลสาบคืนดาบในฮานอย ท่านนั้นก็คือ

รำลึกถึงปลาก๊าแก่ว

Cá Kèo(ก๊า แก่ว) ดูแล้วคล้ายปลาตีน ชาวภาคใต้บ้านเราเรียกว่าปลาท่องเที่ยว(Trypauchen vagina) ชาวจีนเรียกว่าปลาอั้งโกหลัน ตัวยาว หัวกลมรี ทู่ เกล็ดอ่อน ลำตัวขาวอมแดง อาศัยตามก้นอ่าวเลนตมวางไข่ตามปากน้ำ หรือบริเวณน้ำกร่อย แม่น้ำลำคลอง บางแห่งตามบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงเวียตนาม ตามจังหวัดสุราษฎร์ นครศรีฯ สงขลา ในอินเดียถึงตาฮิติและจีนตอนเหนือ เป็นปลากินพืช รากพืชอ่อน โตเต็มที่ ยาวเกือบ 8นิ้ว หนัก 0.77ออนซ์ ชอบขุดรูตามพื้นทะเลที่เป็นโคลนอยู่ไม่เป็นที่ พอน้ำหลากรูปิด ก็ออกจากรูพบมากในฤดูฝน ชาวบ้านใช้เบ็ดจับไม่ได้ ต้องใช้

Truyền Kiều

Truyền Kiều

Một mình lặng ngắm bóng nga

Rộn đường gần với nồi xa bời bời

Người mà đến thế thì thôi

Đời phồn hoa cũng là đời bỏ đi

Người mà gặp gỡ làm chi

Trăm năm biết có duyên gì hay không

Truyền Kiều : Nguyễn Du

Truyện Kiều เจวี่ยน เกี่ยวหรือบทประพันธ์เกี่ยว แต่งโดย Nguyễn Du (1765-1820) เป็นบทประพันธ์ที่คลาสิกของเวียตนาม ด้วยจำนวนกว่า 3,254 บรรทัด นิยมขับร้องด้วยทำนองพื้นบ้านและเครื่องดนตรีพื้นเมือง(ca dao) รวมทั้งการนำบทประพันธ์ไปเขียนอย่างงดงามด้วยพู่กันจีน เนื้อหากล่าวถึงชีวิต ที่ลำบากยากแค้น ของหญิงสาวชื่อThúy Kiều สาวแรกรุ่นที่สวยและเก่ง ได้เสียสละตัวเองเพื่อช่วยเหลือครอบครัวของตน เธอจึงไม่เหมือนผู้หญิงที่ขายตัวทั่วไป เพียงแต่ต้องการช่วยพ่อและน้องชายจากการจองจำในคุก

Nguyễn Du แต่งโดยใช้เค้าโครงจากเรื่องKim Vân Kiều บทประพันธ์ที่คลาสิกของจีน โดยนำพาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเกี่ยวเนื่องในปลายศตวรรษที่18 ยุคราชวงศ์ Lê โดยมีกษัตริย์ Trịnh ปกครองทางตอนเหนือและมีกษัตริย์ Nguyễn ปกครองทางตอนใต้ ในขณะที่ทั้งสองมีความขัดแย้งกัน กลุ่มกบฏ Tây Sơnก็ได้ทำการปฏิวัติ ยึดอำนาจจากสองกษัตริย์ จวบจนนับสิบปี ตัวNguyễn Du เองนั้นจงรักภักดีต่อราชวงศ์Lêและหวังว่าราชวงศ์นี้จะกลับมาปกครองอีกครั้ง จนในปี คศ.1802 กษัตริย์Nguyễn Ánhได้รวบรวมอาณาจักรเวียตนามทั้งหมดและได้ก่อตั้งราชวงศ์Nguyễn สถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิ์ยาลอง(Gia Long) และอยากให้ Nguyễn Du เข้าร่วมงาน แต่เขาไม่เต็มใจนัก เหตุการณ์ในตอนนั้นเปรียบได้กับตัวเอกของเรื่องที่ เขาแต่งในTruyện Kiều บทประพันธ์ถูกเขียนไปในเชิงแฝงความคิด ที่ขัดแย้งความเชื่อ อย่างลัทธิเต๋าขงจื้อ อาทิเช่น

-เริ่มด้วยความลำบากของหญิงสาวจากความโลภของขุนนางจีนคนหนึ่ง แต่กลับยกย่องขุนางอย่างมีศีลธรรม

-กลุ่มจราจลTu Hai ถูกยกย่อง แต่ว่ากษัตริย์Nguyen Tu Duc กล่าวว่าคนแต่งนี้สมควรจะได้รับโทษอาญา

-นางหลงรักชายหลายคนที่ไม่ได้เห็นชอบจากพ่อแม่ ความรักที่มีข้อกังขาขัดหลักการขงจื้อ

-นางหลงรักชายสามคนที่มีความแตกต่างกัน แต่นางคงความซื่อสัตย์ที่มีต่อชายหนึ่งเดียวที่เข้ามาในชีวิตเธอ ต้นฉบับแต่งด้วยภาษาเวียตนามโบราณ(จีน) และได้แปลคำอ่านเป็นภาษาเวียตนามปัจจุบันตามที่ทางคุณNgaได้ลงบทความนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งของบทประพันธ์ ผมไม่ค่อยถนัดงานแปลหากมีโอกาสจะแปลให้คราวหน้านะครับ